Дурка

. Чуя сядзеў на канапе, глядзеў тэлевізар і піў травяны чай. Тут ён заўважыў як яго кот увесь ускудлачаны выбягае з кухні. Праз пару хвілін пасля ката з'явілася Сее, злая, яна глядзела на беднае жывёла як бык на чырвоную анучу. Яе погляд перайшоў на Чую. Яна сцебанула ручніком аб сваю руку паказваючы што камусьці не паздаровіцца. - І ты сядзіш лайдак! Гультай! Ідзі хоць смецце вынесі! - Дзяўчына пачала біць рудага. Той у сваю чаргу накрыў галаву рукамі. - Сястрыца! - Чуючы выглянуў у акно. Лівень як з вядра, суровыя мінакі ў дажджавіках спяшаліся скончыць справы хутчэй. Маленькая дзяўчынка ў жоўтым плашчы і чырвоных гумавых боціках скакала па лужынах. За ёй бег яе бацька. Гэта Эліс, і Моры Агай. Мужчына відавочна не хацеў знаходзіцца ў такое надвор'е на вуліцы. Але яго дачка, бялявая малая лічыла інакш. - Бягом збірайся! Чуючы паслухмяна пачаў апранацца мармычучы што тое накшталт "у такое надвор'е і гаспадар сабаку не выганіць!". Але ён узяў пакет са смеццем і выйшаў за парог. Спусціўся па лесвіцы, выйшаў з пад'езда. Як толькі ён ступіў з-пад навеса, то адразу ж прамок да ніткі. Прырода відавочна пастаралася. Але не паспеў Чуя зрабіць і пары крокаў як выглянула сонца і дождж спыніўся. Руды ўсміхнуўся зняўшы каптур. Але з неба пачаў спускацца нейкі жоўты шар, быццам які складаецца з энергіі як у фэнтэзійных фільмах пра чараўнікоў. Жадаў толькі хлопец падысці да "гэтага", як "гэта" само паляцела на Чую. Той спалохаўся і пабег у бок дома з крыкамі "Дапамажыце! За мной гоніцца шар!". Але калі заўважыў што Агай тлумачыць дачцы нешта супакоіўся і прыслухаўся. -Эліс, гэта шаравая маланка. Яна не мае інтэлект але за кошт незаўважнага ветрыка можа перасоўвацца. Лепш не рухацца, калі бачыш яе. Чуя супакоіўся канчаткова калі маланка знікла. Ён пайшоў, выкінуў пакет у смеццевы бак і вярнуўся дадому. Там ён распавёў сястры аб тым што ўбачыў і сеў глядзець у акно на ярка сіняе неба без адзінага воблачка, жоўтыя дрэвы, слухаць крыкі крумкач, вясёлыя воклічы малых якія выйшлі пагуляць са сваімі бацькамі. Тут, да яго падбегла Кое і пачала зачытваць з якогасьці сайта - Шаравая маланка - гэта прыродная з'ява, якое большасць відавочцаў апісвае як святлівую сферу, свабодна лунаюць у паветры або слізгальную. - Так ды сястрыца. Дзяўчына ганарліва сышла нібы растлумачыла брату колькі будзе 2+2. Чуючы дастаў інцыклапедыю з верхняй паліцы і садзьмуў з яе пыл. Ён адкрыў старонку 274 . На ёй была карцінка з белым святлівым шарыкам і тлумачэнне. У самым канцы было "навукоўцам да гэтага часу невядома як утвараецца шаравая маланка". І сапраўды, нідзе не было гэтай інфармацыі. Гэтай ноччу Чуі прыснілася шаравая маланка толькі гаворачая. - Чуючы, я дасканаласць, я багіня, я... - не паспела яна скончыць сваё выказванне як дррррр, празвінеў будзільнік. Тады рыжы вырашыў што будзе высвятляць як з'явіўся гэты цуд прыроды.