Логава Чорнага Гаспадара

Цёмны завулак. Птушка вяртаецца дадому з вучобы. Дзіўна, але вакол нікога няма. Яму чамусьці ўвесь час здаецца, што за нім нехта назірае. Часам ён нават чуе дзіцячы смех. Не вытрымаўшы, ён кажа: "Хто ты?". Але вакол стаяла цішыня. "Дзяўчынка, што сталося?". Вакол нікога няма. Ён размаўляе сам з сабой. Ён азіраўся ў пошуках, але нікога не было. "Бляць, я ёбнутый...". Ён дастаў пісталет. Ён адчувае, быццам нехта хапае яго нагу. Ён азіраецца і бачыць маленькую дзяўчынку. Выглядае яна на шэсць год. "ёбаныя дзяўчынкі", — сказаў ён, рыхтуючы пісталет. Яна кажа:)"Т-ты не в-ведаеш д-дзе мая мама?" Яна выглядае вельмі збянтэжана. "Наогул не ведаю!" — сказаў Птушка. Раптам дзяўчынка ператвараецца ў дарослую кабету, супрацоўніцу АМАП: "Ой, пакажыце ваш целефон, гражданін~". Птушка, які дума, што зараз спакойна трахне маленькую дзяўчынку не чакаў гэтага, і ад нечаканасці выкрыкнуў:"ШТО НАХУЙ?!" "Ты плоха слышыш?" — сказала яна, дастаючы сваю дубінку. Ад шоку Птушка страціў прытомнасць. "Ну нічаго, раскажаш всё в адзеленіі!" — Сказала кабета перад тым, як перайсці да справы. Яна апранула на яго рукі кайданкі, і зхапіўшы за нагу пацягнула да свайго аўтамабіля. У гэты момант Птушкв ўсё яшчэ без прытомнасці. Пакуль яго цягнуць, ён некалькі разоў біўся галавой аб асфальт. Праз гадзіну ён прачынаецца ў гачы мучы падвале. Ён скаваны ланцугамі. На сценах пакоя вісяць партрэты "Чорнага Гаспадара".