Вачыма гляджу
12 июня 2019 г., 21:21
Я пустымі вачыма гляджу ў нябёсы,
мне трэба ісці вечнымі шляхамі.
Нам усім зняцца гэтыя пыльныя калёсы, счэпленыя іржавымі ланцугамі.
Як складана навучыцца без правілаў жыць,
і часам мяне вядзе наперад толькі тонкая сонца ніць.
Як проста ўсе душы вакол сябе загубіць,
і як хочацца табе, мая мілая, вечарамі пазванiць.
У глыбіні самай ночы
Я ўспомню твой голас.
Магчыма, ты мне адкажаш аднойчы,
крычучы ў пусты аголены космас.
