Süreyyanın aşkı

Evet bir Zeynep uyuyamadı. Niye? ... Belki de ebeveynlerine söylemediği için bir az içi rahatsız oluyordur. Ne olsa da iık kez evden kaçtı ya . Kim bilir?... Bir az hava almaya düşünüp dışarıya çıkmayı istedi ve çıktı. Çok soğuk ve karanlı. Hiç kimse yok. Bir az içinde korkunç var . Ama ne olsa da bir az hava aldı. Sonra ne yaptığını bilmey evdi gezdi. Çay içti. Annesi ya da babasını aramasını çok bekledi ama hiç bir arama gelmedi. Annesi ve babasıyla onun kaçtığını hala bilmiyordur. Bilseler arama yapardılar. Zeynep bir az evdi gezmeyi istedi, gezdikten sonra odasına gidiyim dedi ve gidiyordu. Ama bi şeyleri duydu. Ne oluşu mümkün? Elanın kızgın sesi geliyordu. Onun odasına yol aldı ve kapısına geldikten "Sen bana hiç kimse değilsin. Anla bunu ya. Niye anlamıyorsun ? Ben senin kızın değilim. Bundan sonra beni arama . Eğer arasan sana kötü olur"-diye biriyle telefonla konuştuğunu duydu. Kapını çaldı ve girdi . Ne olduğunu , kiminle konuştuğunu sordu. Ela hiç bi şey anlatmadı . Tamam dedi . Zeynebin yarım gecesi niye uyumadığını sordu. Zeynep içinin rahatsız olduğunu söyledi. Sonra da iki arkadaş içten konuştular. Ela kiminle konuştuğunu söyledi. O kendi annesiyle konuşmuş. Ne demek kendi annem demek?... - Sen benim hakkında hiç bir şey bilmiyorsun arkadaşım--dedi Ela. -Nasıl yani? Sen bana bir şey anlatmak istiyor musun? Anlat bakalım --diye cevap verdi Zeynep. -Herkez benim annem diye Süreyya Karatayı sanıyor. Ama öyle değil. Benim gerçek annem başka. Ben de yeni öğrendim . ( Ela) - Tamam da bu hakkında annenen sordun mu. ( Zeynep) -Tabi sordum. Annem benden hiç bir şey saklamıyor. Her şeyi anlat dedim . O da bana anlattı. Çok üzüldüm.( Ela) - Üzülürsün tabi. Çok zamandan sonra öğrendim ya . Kendi annen sana ne diyor. (Zeynep) -Kendi annen mi diyosun. Annem değil o benim. Öyle benim annem yok. Konuşmak istemiyorum. Sen de git odana . Bi şey söylicem benim annem seni çok seviyor. Sen de onu seviyorsun. Bu yüzden onun odasını sana hazırlattım . Sen o gibi olmak istiyorsun yaa bu yüzden. Iyi geceler sana. Uyu, tamam mı git . Yarın yine konuşuruz, gezeriz buraları. (Ela) - Tamam. Iyi geceler ( Zeynep) Öyle konuştular... Insan doğulduğunda melek gibi olur. Sonra hayattın kötü şeylerini bakıp değişir. Belki de hayat değiştirir insanı . Kim bilir...? Ela için şimdi bu yalanları duymak onu çok üzdü. Annesi Süreyyayı çok seviyor . Onu hiçbir zaman üzmez. Çünkü o Ela için önemli insan. Zeynep odasına girip bir şeyi buldu. Içinde fotoğraflar yazmalar varmış. Yatağına oturup onları bakıp başladı. Onların içinde gizemli bir defter varmış . Onu çok beğendi de onu okucam diye açmaya başladı. O gizemli defterin içinen bir fotoğrafının çıktığını gördü. O fotoğraf kimin ola bilir? Ondan gözün almastan baktı... Gördüğüne inanmadı. Niye? Ne fotoğraf ola bilir ki. Kimin fotoğrafı? Niye Zeynep gözün almadan ona bakıyor? Kim var onun içinde?Gizemli defterin içinde bundan başka yine ne var. Kim bilir... -